Algieria. Al-Dżaza'irija, Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna, państwo w północnej części kontynentu afrykańskiego, nad Morzem Śródziemnym. Zajmuje powierzchnię 2 381 741 km2.
Sąsiaduje z Tunezją, Libią, Nigrem, Mali, Mauretanią, Saharą Zachodnią i Marokiem.
Główne miasta: Algier (2,548 tys. mieszkańców, 1989), Oran (628,5 tys., 1987), Konstantyna (440,8 tys., 1987), Annaba (348 tys., 1983).
Dzieli się na 48 wilai.
Język urzędowy arabski, w użyciu język berberyjski i francuski.
Jednostka monetarna - dinar algierski= 100 centym.
Algieria - Co warto zwiedzić.
Przykład 14 -dniowej wycieczki.
1 dzień: POLSKA - ALGIER - TAMANRASET
Spotkanie na Międzynarodowym Lotnisku Okęcie w Warszawie - hala odlotów przy stanowisku
odpraw - ok. 2 godz. przed planowanym odlotem. Przelot Tamanrasset
w samym sercu największej pustyni świata - Sahary. Zakwaterowanie w hotelu.
Krótkie zwiedzanie tego 30 tys. Poznanie się z miejscowymi przewodnikami
(tuaregami) którzy towarzyszyć nam będą na trasie całej wyprawy. Nocleg.
2 dzień: TAMANRASET - DJANET
Wynajętym samochodem terenowym z napędem na 4 koła wyruszamy przez Góry Ahaggar i Płaskowyż Tassili do Djanet - oazy położonej niedaleko granicy z Libią i Nigrem. Pierwszy biwak pod gołym niebem w okolicy Tamanrasset.
3 dzień: DJANET - ASSEKREM
Przejazd do Assekrem. Docieramy na wysokość 2728 m n.p.m., skąd rozpościera się panoramiczny widok na cały masyw Ahaggar. Z tego miejsca możemy obserwować najpiękniejsze wschody i zachody słońca w całym rejonie. Nocleg na pustyni.
4 dzień: ASSEKREM - IDELES - WADI TAZOULET
Dojeżdżamy do małej wioski Ideles - biwak w łożysku rzeki (wadi) Tazoluet. Ten zachwycający region znajduje się tuż obok Tamanrasset, w niskiej części masywu Hoggar. To skalna pustynia, która tworzy wzgórza pokryte piaskowymi kulami, we wszystkich odcieniach beżu i różnej wielkości. Wszystko to jest urozmaicone łożyskami rzek, osiedlami nomadów i małymi osadami. Nocleg.
5 dzień: WADI TAZOULET - ERG TIHODAINE
Zwiedzamy dawną kopalnie soli Tissemt i gigantyczne piaszczyste wydmy, Erg Tihodaine. Nocleg na pustyni.
6 dzień: WADI TAZOULET - AFARA - TASSET
Przejazd do oazy Afara i Tasset. Nocleg na pustyni.
7 dzień: TASSET - DIDER
Przejazd do Dider - podziwianie licznych malowideł i rycin naskalnych. Nocleg.
8 dzień: DIDER - BOURAHLA
Przejazd korytem rzeki Bourahla. Nocleg.
9 dzień: BOURAHLA - DJANET
Przejazd do oazy Djanet, położonej na zboczu skalnym. Nocleg w hotelu.
10 dzień: DJANET
Pobyt w Djanet - odpoczynek i przygotowania do trekkingu. Piesza wycieczka po okolicy lub czas wolny. Nocleg.
11-13 dzień: TREKKING
Wyruszamy na 3 dniowy trekking do najbardziej interesujących miejsc w okolicach Djanet i na Płaskowyżu Ajjer. Po drodze podziwiamy przepiękne malowidła naskalne. To prawdziwa galeria prehistorycznych dzieł sztuki. Najstarsze z nich powstały ok. 8000 lat temu, kiedy Sahara była jeszcze żyzną krainą. Przedstawiają one między innymi żyjące wówczas na tych terenach słonie, muflony, nosorożce, antylopy a także myśliwych czy sceny walk plemiennych.Noclegi pod namiotami.
14 dzień: TEGHARGHAT
Zejście z płaskowyżu - biwak w Tegharghat
Ludność
24 579 tys. mieszkańców (1989). 90 % mieszkańców to Arabowie i Berberowie, poza nimi mieszkają Tuaregowie, Szawijowie, Kabylowie oraz niewielki procent Europejczyków.
Warunki naturalne
Warunki naturalne: poza pasmem gór przybrzeżnych nad Morzem Śródziemnym, przez północną część Algierii przebiegają góry Atlas, z zachodu na wschód biegnie łańcuch Atlasu Tellskiego, równolegle do niego na południu ciągnie się łańcuch Atlasu Saharyjskiego, pomiędzy którymi rozciąga się Wyżyna Szottów. Ok. 80 % powierzchni kraju zajmuje Sahara.
Klimat w północnej części kraju śródziemnomorski i półsuchy, na południu suchy i pustynny. Naturalna szata roślinna została przekształcona przez człowieka. W miejscu dawnych terenów zalesionych rozpoczęto uprawę roślinności typu makia. Główna rzeka Wadi asz-Szalif, liczne słone jeziora (szotty).
Historia
W czasach starożytnych - tereny zamieszkałe przez plemiona berberyjskie. W XII w. p.n.e. powstały na wybrzeżu faktorie fenickie, które w IX w. p.n.e. wchłonęła Kartagina. Najstarsze informacje o istnieniu organizacji państwowych na terenach obecnej Algierii pochodzą z III w. p.n.e., kiedy należały do Numidów (przodków plemion berberyjskich). Od I w. p.n.e. we władaniu rzymskim.
W V w. Wandalowie opanowali wybrzeże, skąd ok. roku 530 zostali wyparci przez Bizancjum. W VII w. Algieria zostaje skolonizowana przez Arabów. Wprowadzili oni swoją kulturę, język i religię (islam). Od X w. we władaniu Fatymidów, w późniejszym okresie Almorawidów i Almohadów.
W latach 1509-1511 Hiszpanie zdobyli Oran i Algier. W XVI w. kraj dostaje się pod zwierzchnictwo tureckie. W XVIII w. Algieria staje się państwem niezależnym. W Algieria zostaje podbita przez Francję; w ciągu następnych lat - w całości podporządkowana najeźdźcom. Od 1873 kolonia francuska.
Po zakończeniu I wojny światowej, od 1918, w Algierii zaczyna się tworzyć ruch narodowowyzwoleńczy, który w krótkim czasie obejmuje cały kraj. Jego nasilenie potęguje się po zakończeniu II wojny światowej. W listopadzie 1954 w Algierii wybuchło zbrojne powstanie, które objęło całą Algierię. W 1958 w Kairze został utworzony Tymczasowy Rząd Republiki Algierii, który podjął rokowania z rządem francuskim zakończone podpisaniem 18 III 1962 układu w Evian-les-Bains; 1962 nastąpiło proklamowanie niepodległości Algierii.
Od 1962 Algieria staje się członkiem Organizacji Narodów Zjednoczonych. W 1963 uchwalono pierwszą konstytucję algierską. W 1965, po wojskowym zamachu stanu, władzę w kraju objęła Rada Rewolucyjna. 19 listopada 1976 w referendum ogólnonarodowym przyjęto projekt nowej konstytucji.
Ustrój polityczny
Republika. Ważnym momentem w życiu Algierii stało się ogólnonarodowe referendum z 19 listopada 1976, w którym naród większością głosów zaaprobował projekt nowej konstytucji, zmodyfikowanej w 1979.
Głową państwa jest prezydent, którego wybiera się w wyborach bezpośrednich na okres 6 lat. Prezydent sprawuje władzę wykonawczą, stoi na czele rządu (bez tytułu premiera), mianuje i odwołuje członków rządu, posiada również uprawnienia w razie konieczności do mianowania wiceprezydenta, jak również premiera, którzy z racji swoich funkcji są odpowiedzialni wyłącznie przed prezydentem.
Najwyższym organem ustawodawczym jest 1- izbowe Ludowe Zgromadzenie Narodowe liczące 281 deputowanych, wybieranych w wyborach bezpośrednich co 5 lat.
Gospodarka
W czasach kolonialnych Algieria była słabo rozwiniętym państwem rolniczym z bogatymi zasobami surowców naturalnych i słabo rozwiniętym przemysłem przetwórczym. Do 1962, czyli uzyskania niepodległości, cała gospodarka kraju znajdowała się w posiadaniu francuskich monopoli lub francuskich osadników.
Po odzyskaniu niepodległości Algieria przystąpiła do rozwoju gospodarki, starając się równocześnie ją unowocześnić. Przez pewien okres była jednym z najdynamiczniej rozwijających się krajów w Afryce. Przemysł dostarcza obecnie ok. 45 % całkowitego produktu społecznego. Dąży się do utworzenia przemysłu hutniczego i stalowego oraz maszynowego i wydobywczego. Sektor państwowy kontroluje ok. 90 % produkcji przemysłowej.
Bogactwa naturalne
Algieria posiada bogate złoża surowców mineralnych, takich jak: ropa naftowa, gaz ziemny, rudy żelaza, cynku, ołowiu, miedzi, manganu, fosfaty, węgiel kamienny, sól kamienna, fosforyty, piryty i srebro. Przemysł: energetyczny, petrochemiczny (Algier), chemiczny (Arziw), materiałów budowlanych, elektromaszynowy, włókienniczy, spożywczy, hutnictwo (Al - Hadżar).
Rolnictwo
Rolnictwo dostarcza ok. 18% produktu społecznego brutto. Ziemie uprawne zajmują ok. 3% obszaru kraju, z czego 1/3 jest w posiadaniu spółdzielni produkcyjnych i gospodarstw państwowych. Główne uprawy to: pszenica, jęczmień, owies, winogrona, oliwki, daktyle, drzewa cytrusowe, kukurydza, ryż, ziemniaki, wczesne warzywa, tytoń, buraki cukrowe. Produkcja zwierzęca nastawiona na hodowlę, częściowo koczowniczą: bydło, owce, kozy i wielbłądy. Rybołówstwo.
Sieć komunikacyjna słabo rozwinięta. Porty morskie: Algier, Oran, Bidżaja, Arziw. Algieria eksportuje: ropę naftową, skroplony gaz ziemny, rudy metali, superfosfaty, owoce, warzywa i wino.
