Państwo Brunei Kraj Pokoju, Negara Brunei Darussalam, państwo położone na północno-zachodnim wybrzeżu wyspy Borneo. Sąsiaduje z Malezją. Zajmuje powierzchnię 5 765 km2.
Stolicą państwa jest Bandar Seri Begawan (52 tys. mieszkańców, 1991).
Inne większe miasta to: Seria (24 tys., 1991), Kuala Belait (19 tys., 1991), Tutong (6 tys., 1991).
Brunei dzieli się na 4 okręgi.
Językiem urzędowym jest malajski, w użyciu znajdują się także chiński i angielski.
Krajową walutą jest dolar Brunei = 100 centów.
Ludność
264 tys. mieszkańców (1991). 68% ludności stanowią Malajowie, 18% Chińczycy, reszta przypada na inne narodowości.
Warunki naturalne
Powierzchnia Brunei jest przeważnie równinna, góry występują tylko w zachodniej części kraju. Klimat jest wilgotny i gorący.
Historia
Terytorium dzisiejszego Brunei do XV w. stanowiło część indonezyjskiego królestwa Majapahit. W XV w. powstał tu sułtanat, którego największy rozkwit przypada na XVI w. W tym okresie region zaczęły penetrować europejskie mocarstwa kolonialne. W 1580 terytorium Brunei na krótko opanowali Hiszpanie, wkrótce jednak wyparli ich Anglicy. Ich wpływy umocniły się do tego stopnia, że w 1888 sułtanat Brunei stał się protektoratem brytyjskim.
W 1959 Londyn przyznał Brunei częściową autonomię wewnętrzną, a w 1971 autonomię całkowitą. 1 I 1984 kraj uzyskał niepodległość. Od tego czasu niepodzielną i absolutną władzę w państwie sprawuje sułtan Muda Hassan Al-Bolkiah, który w trakcie swych rządów zgromadził prywatny majątek szacowany na 37 mld dolarów. Władca Brunei jest uważany za jednego z najbogatszych ludzi świata.
Ustrój polityczny
Sułtanat, głową państwa jest sułtan Muda Hassan Al-Bolkiah, który od 1984 sprawuje w państwie władzę absolutną. Parlament został rozwiązany po wprowadzeniu stanu wyjątkowego w 1962. Zakazano wówczas działalności wszelkich partii politycznych.
Gospodarka
Ekonomika opiera się na eksploatacji bogatych złóż ropy naftowej i gazu ziemnego. Pod względem wydobycia ropy naftowej Brunei było w 1992 czwartym producentem wśród państw azjatyckich rejonu Pacyfiku. Ponadto znajdowało się wśród czterech największych na świecie producentów gazu ziemnego.
Rolnictwo jest słabo rozwinięte. Uprawia się ryż, kawę, kakao, tytoń. Produkcja rolna nie zaspokaja potrzeb wewnętrznych kraju, w związku z czym Brunei musi importować 80% artykułów spożywczych.
Głównym towarem eksportowym kraju jest ropa i jej pochodne oraz gaz ziemny. Głównym odbiorcą produkowanej w Brunei ropy i gazu ziemnego jest Japonia. Na kolejnych miejscach plasują się Wielka Brytania i Korea. Brunei importuje wyroby przemysłu przetwórczego: maszyny i urządzenia, wyroby gotowe, sprzęt transportowy, a także żywność.