The Commonwealth of Dominica, wyspiarskie państwo w Ameryce Środkowej, w południowej części Małych Antyli, w archipelagu Wysp Zawietrznych, na wyspie Dominika, na Morzu Karaibskim. Obszar 751 km2.
Stolica Roseau, 22 tys. mieszkańców (1991), większe miasta: Portsmouth (5 tyś., 1991), Marigot (4 tyś., 1991), St. Joseph (3 tyś. 1991).
Podzielona administracyjnie na 10 okręgów.
Językiem urzędowym jest angielski, miejscowa ludność posługuje się także językiem patois, będącym dialektową odmianą francuskiego.
Waluta narodowa, dolar wschodniokaraibski dzieli się na 100 centów.
Ludność
83,4 tys. mieszkańców (1991), średnia gęstość zaludnienia 111 osób/km2. W 1991 w miastach zamieszkiwało 25% ludności.
Społeczeństwo tworzą w ogromnej większości Murzyni (91%), resztę stanowią Mulaci (6%), biali (0,5%) i inne narodowości. Większość społeczeństwa wyznaje katolicyzm (77%), znaczącą grupą są protestanci (16%), spotkać można nielicznych wyznawców judaizmu i innych religii. Przeciętna długość życia mężczyzn - 73, kobiet - 78 lat.
Warunki naturalne
Poza wąskim pasem nizin nadbrzeżnych niemal całą powierzchnię wyspy pokrywają pasma górskie pochodzenia wulkanicznego, szczyt - na Morne Diablotin (1447 m n.p.m.). Dobrze rozwiniętą sieć rzeczną tworzą potoki wypływające z gór. Występują liczne źródła mineralne. Szatę roślinną tworzą wilgotne lasy równikowe.
Klimat tropikalny, bardzo wilgotny. Średnia temperatura powietrza utrzymuje się na stałym poziomie przez cały rok i wynosi od 19 do 32°C, roczna suma opadów notowana w Roseau: 1980 mm.
Historia
Wyspę odkrył w listopadzie 1493 Krzysztof Kolumb. Kolonizacja Dominiki rozpoczęła się dopiero w XVIII w. Od 1783 przez blisko 200 lat kontrolowana przez Brytyjczyków. W marcu 1967 zyskała status państwa stowarzyszonego z Wielką Brytanią.
W listopadzie 1978 przyznano Dominice pełną niepodległość. Już jako niezależne państwo Dominika wyraziła wolę pozostania w Brytyjskiej Wspólnocie Narodów.
Ustrój polityczny
Republika, członek Brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Funkcje głowy państwa sprawuje prezydent, wybierany przez jednoizbowy parlament, dwudziestojednoosobową Izbę Deputowanych.
Gospodarka
Dominika należy do grupy państw średnio zaawansowanych w rozwoju gospodarczym. Sektorem o priorytetowym znaczeniu dla gospodarki kraju jest rolnictwo. Najważniejszą rośliną uprawną, której zbiory tworzą 20% dochodu narodowego i 70% wartości eksportu, są banany. Ponadto uprawia się owoce cytrusowe, palmę kokosową, koprę, kakao, kawę i warzywa.
Tradycyjny rynek zbytu dla bananów pochodzących z Dominiki, jakim była Wielka Brytania, w związku z tworzeniem wspólnego rynku EWG może ulec znacznemu skurczeniu z powodu ostrej konkurencji ze strony innych producentów południowoamerykańskich.
Mając to na uwadze, na początku lat dziewięćdziesiątych rozpoczęto rozwój i modernizację infrastruktury turystycznej kraju. Turystyka na Dominice, w porównaniu z krajami sąsiednimi, jest dotychczas słabo rozwinięta.
Poważne znaczenie gospodarcze posiada eksploatacja bogatych zasobów leśnych wyspy, a także dobrze rozwinięte rybołówstwo. Produkcja przemysłowa sprowadza się głównie do zakładów przetwórczych branży spożywczej. Produkuje się soki owocowe, rum, oleje roślinne.
Handel
Podstawowym produktem przeznaczonym na eksport są banany i inne produkty ywnościowe (łącznie 74% wartości eksportu ogółem). Kolejne miejsca zajmują: produkty chemiczne (19%) i produkty przetworzone (3%). Do kraju sprowadza się głównie artykuły konsumpcyjne (26%), maszyny (21%) i żywność (18%).
Głównymi partnerami handlowymi są: Wielka Brytania, Korea Południowa, Stany Zjednoczone, Japonia i Jamajka. Struktura zatrudnienia: rolnictwo 26%, przemysł 21%, usługi i handel 53%. Dochód narodowy w roku 1990 wynosił 2210 USD na 1 mieszkańca.
